Η Υποχρέωση Καταβολής των Αποδοχών των Εργαζομένων στον Ιδιωτικό Τομέα Αποκλειστικά σε Τραπεζικούς Λογαριασμούς και η Έκπτωση της Δαπάνης Μισθοδοσίας από τα Έσοδα των Επιχειρήσεων

Payroll Tax Preparation Services in Las Vegas

Με την παράγραφο 10 του άρθρου 38 του Ν. 4387/2016 και την κατ’ εξουσιοδότηση του Νόμου αυτού Κ.Υ.Α. 22528/430/2017, καθιερώνεται από 01.06.2017 η υποχρεωτική καταβολή από τους εργοδότες των αποδοχών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα αποκλειστικά στους τραπεζικούς λογαριασμούς των δικαιούχων μισθωτών.

 

Ιστορικό:

Ήδη από το 2010 γίνονται νομοθετικές προσπάθειες, ώστε η εξόφληση της μισθοδοσίας να γίνεται μέσω του τραπεζικού συστήματος και όχι μέσω μετρητών.

  • Ν. 3842/2010 (άρθρο 11, παρ.2): θεσπίζεται διάταξη που προβλέπει ότι
    «Οι δαπάνες μισθοδοσίας δεν αναγνωρίζονται προς έκπτωση αν δεν έχουν εξοφληθεί μέσω επαγγελματικών τραπεζικών λογαριασμών ή επιταγών που εξοφλούνται μέσω των ίδιων λογαριασμών.»,
    έναρξη ισχύος 23.04.2010,
  • Ν. 3863/2010 (άρθρο 40, παρ. 2): θεσπίζεται διάταξη που προβλέπει ότι
    «2. Από 1.7.2011 οι αποδοχές των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα κατατίθενται από τους εργοδότες ταυτόχρονα και συνολικά με τις ασφαλιστικές εισφορές και το φόρο μισθωτών υπηρεσιών σε τράπεζα και μεταφέρονται και αποδίδονται από αυτή στους λογαριασμούς των δικαιούχων μισθωτών, στους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης και το Δημόσιο, αντίστοιχα.»,
    έναρξη ισχύος 01.07.2011,
  • Ν. 4075/2012 (άρθρο 16, παρ. 3): θεσπίζεται διάταξη που προβλέπει ότι
    «3. Από 1.6.2012 οι αποδοχές των εργαζομένων και οι ασφαλιστικές εισφορές υπέρ ΙΚΑ ΕΤΑΜ καταβάλλονται σε Πιστωτικά Ιδρύματα και στα ΕΛΤΑ.»,
    έναρξη ισχύος 01.06.2012.

Παρά των διαφορετικών κυρώσεων που προβλέπονταν στις ανωτέρω διατάξεις (οι κυρώσεις για παράβαση των εν λόγω διατάξεων του Ν. 3842/2010 είναι φορολογικές, ενώ των άλλων 2 νόμων είναι παραβάσεις εργατικής νομοθεσίας), όλες οι ανωτέρω διατάξεις είχαν ένα κοινό σημείο αναφοράς: υπήρχε νομοθετική απαίτηση για την έκδοση συγκεκριμένων Εγκυκλίων – Κανονιστικών Πράξεων, που να καθόριζαν όλους τους επιμέρους όρους των διαδικασιών αυτών, Αποφάσεις που δεν εκδόθηκαν ποτέ, για αυτό το λόγο άλλωστε οι ανωτέρω διατάξεις δεν εφαρμόστηκαν ποτέ (βλ. και ΠΟΛ. 1135/2010: «Τέλος, με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, η έκδοση της οποίας προβλέπεται από την παρ. 2 του άρθρου αυτού, θα καθοριστεί η σταδιακή εφαρμογή των διατάξεων του προηγούμενου εδαφίου, η διαδικασία της εξόφλησης των δαπανών μισθοδοσίας και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια. Κατά συνέπεια, παρά το γεγονός ότι τυπικά όλα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω για τον τρόπο εξόφλησης της δαπάνης μισθοδοσίας έχουν εφαρμογή από 23.04.2010 και μετά, ουσιαστικά θα ισχύσουν από το χρόνο κατά τον οποίο θα εκδοθεί η καθεμιά απόφαση (κανονιστική πράξη).»).

 

 

Η Έκπτωση της Δαπάνης Μισθοδοσίας από τα Έσοδα των Επιχειρήσεων με το Ν. 4446/2016

 

Νομοθεσία:

Με το άρθρο 72 του Νόμου 4446/2016, προστέθηκε η περίπτωση ιδ’ στο άρθρο 23 (Μη εκπιπτόμενες Επιχειρηματικές Δαπάνες) του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (Ν. 4172/2013), η οποία έχει ως εξής:

«ιδ) Οι δαπάνες που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο εργασιακής σχέσης όπως αυτή ορίζεται στην παρ. 2 του άρθρου 12 του ν. 4172/2013, εφόσον η τμηματική ή ολική εξόφληση δεν έχει πραγματοποιηθεί με τη χρήση ηλεκτρονικού μέσου πληρωμής ή μέσω παρόχου υπηρεσιών πληρωμών.»

 

Η παρ. 2 του άρθρου 12 του Ν. 4172/2013 ορίζει τα εξής:

«2. Για τους σκοπούς του Κ.Φ.Ε., εργασιακή σχέση υφίσταται όταν ένα φυσικό πρόσωπο παρέχει υπηρεσίες:

α) στο πλαίσιο σύμβασης εργασίας, σύμφωνα με το εργατικό δίκαιο,

β) βάσει σύμβασης, προφορικής ή έγγραφης, με την οποία το φυσικό πρόσωπο αποκτά σχέση εξαρτημένης εργασίας με άλλο πρόσωπο, το οποίο έχει το δικαίωμα να ορίζει και να ελέγχει τον τρόπο, το χρόνο και τον τόπο εκτέλεσης των υπηρεσιών,

γ) οι οποίες ρυθμίζονται από τη νομοθεσία περί μισθολογίου και ειδικών μισθολογίων των υπαλλήλων και λειτουργών του Δημοσίου,

δ) ως διευθυντής ή μέλος του ΔΣ εταιρείας ή κάθε άλλου νομικού προσώπου ή νομικής οντότητας,

ε) ως δικηγόρος έναντι πάγιας αντιμισθίας για την παροχή νομικών υπηρεσιών,

στ) βάσει έγγραφων συμβάσεων παροχής υπηρεσιών ή συμβάσεων έργου, με φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή νομικές οντότητες τα οποία δεν υπερβαίνουν τα τρία (3) ή, εφόσον υπερβαίνουν τον αριθμό αυτόν, ποσοστό εβδομήντα πέντε τοις εκατό (75%) του ακαθάριστου εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα προέρχεται από ένα (1) από τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή νομικές οντότητες που λαμβάνουν τις εν λόγω υπηρεσίες και εφόσον δεν έχει την εμπορική ιδιότητα και δεν διατηρεί επαγγελματική εγκατάσταση που διαφέρει από την κατοικία του. Η διάταξη του προηγούμενου εδαφίου δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση που ο φορολογούμενος αποκτά εισόδημα από μισθωτή εργασία, σύμφωνα με μία από τις περιπτώσεις α’ έως ε’ του παρόντος άρθρου. Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα μπορούν να προβλέπονται περαιτέρω προϋποθέσεις και να καθορίζονται όλες οι αναγκαίες λεπτομέρειες για την εφαρμογή αυτής της περίπτωσης.»

Η διάταξη ισχύει από τη δημοσίευση του νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, δηλαδή από 22/12/2016, σύμφωνα με το άρθρο 129 του ιδίου νόμου.

Με την ΠΟΛ.1061/2017 διευκρινήστηκε ότι η εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων καταλαμβάνει τις δαπάνες εκείνες που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο εργασιακής σχέσης μετά τη δημοσίευση του νόμου στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (22.12.2016) και επομένως, εφαρμόζονται για δαπάνες μισθοδοσίας του μηνός Ιανουαρίου 2017 και μετά. Εξαιρετικά, για τις αμοιβές που αφορούν τον μήνα Ιανουάριο 2017 και λόγω της πρώτης εφαρμογής των υπόψη διατάξεων, τυχόν προκαταβολές που έχουν καταβληθεί πριν τη δημοσίευση του νόμου θα αναγνωρίζονται προς έκπτωση ανεξαρτήτως του τρόπου εξόφλησής τους.

Συνεπώς:

από 22.12.2016, και ειδικότερα από την μισθοδοτική περίοδο Ιανουαρίου 2017 και μετά, όλες οι δαπάνες που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο εργασιακής σχέσης, όπως ενδεικτικά
–    δαπάνες μισθοδοσίας προσωπικού,
–    αμοιβές διευθυντών ή μελών Δ.Σ,
–    αμοιβές δικηγόρων με πάγια αντιμισθία,
–    αμοιβές όσων εργάζονται με μπλοκάκι,

εκπίπτουν από τα ακαθάριστα έσοδα των επιχειρήσεων εφόσον η τμηματική ή ολική εξόφληση έχει πραγματοποιηθεί με τη χρήση ηλεκτρονικού μέσου πληρωμής ή μέσω παρόχου υπηρεσιών πληρωμών (δλδ, μέσω πληρωμή μέσω τραπεζών ή άλλου παρόχου ηλεκτρονικών πληρωμών). Εξαιρετικά, τυχόν προκαταβολές που έχουν καταβληθεί πριν τη δημοσίευση του νόμου για τις αμοιβές που αφορούν τον μήνα Ιανουάριο 2017, θα αναγνωρίζονται προς έκπτωση ανεξαρτήτως του τρόπου εξόφλησής τους.

Αν οι ανωτέρω δαπάνες δεν εξοφληθούν με τη χρήση ηλεκτρονικού μέσου πληρωμής ή μέσω παρόχου υπηρεσιών πληρωμών, τότε δεν εκπίπτουν και αναμορφώνονται φορολογικά.

Η Υποχρέωση Καταβολής των Αποδοχών των Εργαζομένων στον Ιδιωτικό Τομέα Αποκλειστικά σε Τραπεζικούς Λογαριασμούς  με το Ν. 4387/2016

Με την παράγραφο 10 του άρθρου 38 του Ν. 4387/2016, ορίστηκε ότι από 01.07.2016 και μετά, οι αποδοχές των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, καθώς και οι ασφαλιστικές εισφορές και ο φόρος μισθωτών υπηρεσιών κατατίθενται από τους εργοδότες μέσω τραπεζικού λογαριασμού και μεταφέρονται αντιστοίχως και αποδίδονται από την οικεία τράπεζα στους λογαριασμούς των δικαιούχων μισθωτών, των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης και του Δημοσίου.

Για την ενεργοποίηση αυτών των διατάξεων, καθώς και για τον καθορισμό κάθε άλλης αναγκαίας λεπτομέρειας, το κειμενο του νόμου περιλάμβανε εξουσιοδοτική διάταξη για την έκδοση σχετικής κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Η με αριθμ. 22528/430/2017 Κ.Υ.Α. όρισε ως έναρξη ισχύος των διατάξεων την 01.06.2017, εξειδικεύοντας ότι η καταβολή των αποδοχών στους λογαριασμούς των δικαιούχων μισθωτών γίνεται με οποιονδήποτε τρόπο, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ηλεκτρονικών μέσων πληρωμής ή παρόχων υπηρεσιών πληρωμών. Στον εργοδότη που παραβαίνει τις διατάξεις επιβάλλονται κυρώσεις από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, σύμφωνα με τα άρθρα 23 και 24 του Ν. 3996/2011.

Συνεπώς:

από 01.06.2017 η καταβολή από τους εργοδότες των αποδοχών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα γίνεται ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ στους τραπεζικούς λογαριασμούς των δικαιούχων μισθωτών, ως διάταξη της εργατικής νομοθεσίας, η παράβαση της οποίας επισύρει τις κυρώσεις που προβλέπονται σύμφωνα με τα άρθρα 23 & 24 του Ν. 3996/2011.


Σχετικά – Πηγές:

Τελευταία Ενημέρωση: 18.08.2017

Tagged , .